Obrazy,
które prezentujemy na wystawie pochodzą ze
zbiorów Biuro Wystaw Artystycznych w Sieradzu. Jego bogata
kolekcja
powstawała przez 22 lata,
głównie dzięki darom twórców, którzy brali udział w ogólnopolskich
Sieradzkich plenerach malarskich,
a które - od
1986 - znalazły swoje stałe miejsce na ziemi i pod nazwą „Gdzieś w środku
Polski” zadomowiły się w malowniczej miejscowości Kamion niedaleko
Wielunia.
Historyczna
przeszłość, tej zacisznej do niedawna miejscowości, sięga początków XII
wieku. Pierwsza (pewna) wzmianka o niej pochodzi z 1382 roku. Przed 1462 rokiem
Kamion otrzymał prawa miejskie, które prawdopodobnie utracił w XVI
wieku. Usytuowany nad Wartą w dobrach monarszych –
posiadał komorę celną . Pozostałością świadczącą o niegdyś
miejskim charakterze tej wsi jest częściowo zachowany średniowieczny układ
urbanistyczny z centralnie usytuowanym niewielkim rynkiem i wychodzącą z naroża
uliczką. Odnaleźć też tu można drewnianą, budowaną na zrąb kapliczkę z
XVIII wieku.
Kamion
i sąsiadujące z nim wsie (Toporów, Przywóz, Ogroble) są położone
wzdłuż najpiękniejszego, wręcz unikalnego odcinka dolnej Warty, który
wraz z zakolami
i
malowniczą doliną
zwany jest Wielkim Łukiem Warty. Wokół podziwiać można pagórkowate tereny
porośnięte lasami, poprzecinane parowami i wąwozami a wewnątrz łuku Warty
– rozległe i wysokie jałowczyska zwane „cyprysami północy”
, które są unikatowym zjawiskiem w krajobrazie. Nie bez powodu te tereny
wchodzą w skład
Załęczańskiego Parku
Krajobrazowego.
Nic
dziwnego zatem, że naturalne piękno tej krainy urzekło przebywających tam na
plenerach twórców z całej Polski, którzy malując czy fotografując stali się
prawie bezwiednie dokumentalistami tego co bezpowrotnie przemija. Jeden ze stałych
uczestników kamiońskich plenerów – Jerzy Duda Gracz
we wstępie do katalogu jednej z poplenerowych wystaw
w 1992 roku napisał :
Wieś
Kamion, chociaż przypadkiem, stała się w naszym życiu i sztuce symbolem
umierania starej wsi, kojarzonej przez stulecia z nastrojami i nostalgią pór
roku, z ziemią pradziadów, z korzeniami tego „skąd nasz ród”, z
tym co bliskie, ojczyste, moje.
Kamion,
to gasnący, słaby cień polskiej wsi z obrazów Kotsisa, Szermentowskiego, Chełmońskiego,
Malczewskiego, które my naszymi obrazami nie dogonimy, bo jesteśmy z innej
epoki, z innego czasu. Wieś ta stała się niezwykłym uczestnikiem przemian.
Była bowiem naturalnym skansenem wiejskiej malowniczości, ale była też
wizerunkiem biedy, prymitywu i zacofania tej części świata. Odeszła wraz z
socjalizmem, pozostawiając ubóstwo tego, co po nim zostało i co trwa w
oczekiwaniu na farmerski dobrobyt [...].
[...]Być
może, fenomen jej istnienia polega
na jej peryferyjności, która ma magiczną siłę przyciągania i najwyraźniej
każe nam do siebie wracać, jak się po latach wraca do czasów dzieciństwa
– z pokorą i miłością.
I my tam co roku wracamy, do tego miejsca,
skąd odeszła polska wieś Kamion, aby malować własne marzenia i tęsknoty za
tym co było, przemija i umiera razem z nami.
Z zasobnej kolekcji malarstwa zgromadzonej przez Biuro Wystaw
Artystycznych w Sieradzu –
organizatora plenerów kamiońskich – na wystawę w Muzeum Historii
Miasta Łodzi wybrano obrazy, trzydziestu sześciu artystów,
jak najlepiej oddające atmosferę i niepowtarzalną
urodę tego miejsca.
Wystawie
malarstwa zatytułowanej „Wieś
odchodząca” towarzyszyć będzie wystawa fotografii łódzkiej
artystki -
Leokadii Bartoszko (pedagoga Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi). Zdjęcia pod
nazwą „Kamiońskie impresje”
prezentowane na wystawie powstały
podczas plenerów w Kamionie.
Komisarz
- Krystyna Knapik
LEOKADIA BARTOSZKO
„Kamiońskie
impresje”
fotografia
Wystawa fotografii
Leokadii Bartoszko „Kamiońskie impresje”
to sentymentalna podróż w przeszłość
– do miejsc, które przez kilkanaście lat fascynowały swą unikalną
urodą artystów z całej
Polski (patrz tekst M. Filipowskiej do wystawy malarstwa „Wieś
odchodząca”) ale także, próba ocalenia pamięci o ludziach –
mieszkańcach wsi Kamion oraz twórcach - uczestnikach kamiońskich plenerów
(organizowanych, w latach 1986 - 1998, przez Biuro Wystaw Artystycznych w
Sieradzu).
Wieś Kamion, położona
w malowniczej dolinie Warty, która jeszcze kilkanaście lat wstecz była
„naturalnym skansenem wiejskiej malowniczości” ulega szybkim
przemianom i w
żadnej mierze nie przypomina już obrazu wsi
utrwalonego - na płótnie i fotografii - przez uczestników plenerów.
Autorka prezentowanych na wystawie
„Kamiońskie impresje” fotografii, tym razem,
nie eksperymentuje
- ani formalnie ani technologiczne -
lecz pokazuje klasyczną fotografię dokumentalną biało-czarną i barwną
(bez korzystania z aparatu cyfrowego i komputerowych przekształceń), której głównym
celem jest wierne utrwalenie wizerunku tradycyjnej polskiej wsi oraz niezwykłych
walorów nadwarciańskiego krajobrazu.
Na wystawie „Kamiońskie
impresje” zobaczymy fotografie pochodzące z cyklu „Odchodząca wieś
- Kamion”
zrealizowanego w latach 1986 – 1998.
Jednocześnie autorka jest reprezentowana dwoma obrazami (ze zbiorów BWA
w Sieradzu) na wystawie „Wieś odchodząca”.
Klamrą spinającą
obydwie wystawy „Wieś odchodząca” oraz „Kamiońskie
impresje” jest nie tyko
miejsce, czas oraz stała grupa twórców (wszystkie prezentowane prace powstały
w latach 1986 -1998 na organizowanych przez sieradzkie BWA plenerach w Kamionie)
ale również łącząca artystów
nostalgia za przeszłością i świadomość
nieuchronności przemijania.
Autorka wystawy
„Kammiońskie impresje” prof. Leokadia Bartoszko – urodziła się w Wilnie, studiowała
w PWSSP w Łodzi (dyplom 1967). Aktualnie prowadzi
Pracownię Fotografii na Wydziale Edukacji Wizualnej Akademii Sztuk Pięknych w
Łodzi.
Twórczość w
zakresie malarstwa, fotografii (klasyczna fotografia czarno-biała, techniki
komputerowe, laserografia, grafiki projektowej.
Stypendystka MKiS
(1983) i Prezydenta Miasta Łodzi (1987), dwukrotna
laureatka Nagrody Rektora ASP w Łodzi (1982 i 1991). Miała ponad 20
wystaw indywidualnych, uczestniczyła
w ok. 70 wystawach zbiorowych.
Swoje
obrazy i fotografie ujmuje na ogół w cykle, których tytuły nawiązują do
warstwy anegdotycznej prac (cykle fotograficzne: „Wilno” 1998,
„Odchodząca wieś – Kamion” 1986 –1998, „Notatnik
amerykański” 1989, „Morze i Pomorze” cykl realizowany od
1991; cykle malarskie: „Odchodząca wieś” 1986, „Ziemia
amerykańska” 1989, itd.), inne odwołują się do zagadnień
formalnych lub technologicznych – np. struktury dzieła („Impresje
laserowe” cykl realizowany od 1979, „Przenikanie” cykl
realizowany od 1998), jeszcze inne są odzwierciedleniem nurtujących autorkę
problemów teoretycznych (przykładem mogą tu być cykle malarskie „Forma
i podtekst” 1981, „Od formy do emocji” 1995, „Po obu
stronach percepcji” 1996 a w fotografii cykl „Przenikanie –
warstwy realne i nieokreślone” 2000).
Galeria zdjęć "Wieś
odchodząca". Malarstwo ze zbiorów Biura Wystaw Artystycznych w Sieradzu.

Kamiońskie Impresje (
fot. Leokadia Bartoszko)

[ POWRÓT ]